Το προϊόν προστέθηκε στο καλάθι σας!

Μπορείτε να συνεχίστε τις αγορές σας ή να δείτε την παραγγελία σας.


Εποχή αφής

ΦΩΝΗ Β΄ Κάθε βράδυ είναι εκεί και με κοιτάει. Σαν να γνωριζόμαστε από πάντα. Της προσφέρω το Tom Collins που πίνει και πλησιάζω μου χαμογελάει όλο φως. Τι ξέρει η αγάπη από το όμορφο; Τι ξέρει από το διαφορετικό; Γεμίσανε ταμπέλες τα ράφια, οι δρόμοι γράφω με το δάχτυλο τη σκόνη τους τις ξεκαρφώνω με τα νύχια τα χέρια μου σκίζονται γκρεμίζομαι στο σπάσιμο της κατανόησης. Έτσι το βίωσα, καιρό. Σαν παροξυσμό. Να επιθυμώ τώρα ό,τι μελλοντικά ήταν αβέβαιο. Το σκότωσα ένα βράδυ με τον τρόπο που ξέρω. Έμεινα σαν ξεφουσκωμένο παιχνίδι σαν κατεστραμμένη μαριονέτα - φτάνουν οι παρομοιώσεις - ένας άνθρωπος με ματαιωμένη προσδοκία.